аркъалветтавала к аркъалветтавала [әӑркъалвиэт:вал] па́дать на́взничь (аркъалветтало [әӑркъалвиэт:луо], аркъалветтавели [әӑркъалвиэт:велин], аркъалветтавелла), ед.ч.; аркъалбеттабала, мн.ч., многократ.д.