багахдаьлла, багахдаьлларг к багахдаьлла [баг(а)хдаьл:], багахдаьлларг произнесе́нный; вы́рвавшийся нару́жу (о слова́х, зву́ках), ед.ч.; багахдоьвлла, багахдоьвлларш, мн.ч., однократ.д., прич.