бе̄н1
бе̄н1 [биэ:н] кро́ме, то́лько; со бе̄н цигахь цхьа̄ а ва̄цара [суо биэ:н цигахь цхьа:ә ва:цар] кро́ме меня́ там никого́ не́ было; бе̄н а дац [биэ:нә дӑц] все равно́, безразли́чно; бе̄н ду [биэ:н ду] не все равно́; бе̄н дIа ца хе̄та [биэ:н дIа ца хыэ:т] относи́ться равноду́шно, безразли́чно