де̄хьа̄ра, де̄хьа̄раниг
де̄хьа̄ра [диэ:хьа:р], де̄хьа̄раниг [диэ:хьа:рниг] I. находя́щийся да́льше, по ту сто́рону, прил.; де̄хьа̄рачу жаIуьно̄ гIаж лестайо̄ра [диэ:хьа:рч жаIуьнуо: гIаж лиэстйуо:р] пасту́х, находя́щийся (в той сто́роне), маха́л па́лкой II. де̄хьа̄ра [диэ:хьа:р] с друго́й стороны́, наре́чие; де̄хьа̄ра бетта мохь тхӯна ца хезара [диэ:хьа:р биэт: муохь тху:н ца хезар] мы не слы́шали кри́ка с той стороны́