дохковаьлла, дохковаьлларг к дохковаьлла [дуохкуоваьл:], дохковаьлларг раска́явшийся; сожале́вший, ед.ч.; дохкобоьвлла, дохкобоьвлларш, мн.ч., однократ.д., прич.