дуьхьиг
к дуьхьиг [дуьхьыг] коне́ц, ко́нчик (дуьхьиган, дуьхьигана, дуьхьиго̄), ду-ду, дуьхьигаш [дуьхь(ы)гш]; лерган дуьхьиг [лерг дуьхьыг] мо́чка у́ха; меран буьхьиг [мер буьхьыг] ко́нчик но́са; се̄ран юьхьиг [се:р йуьхьыг] ко́нчик прута́