ирс
ирс [әирс] сча́стье (ирсан, ирсана, ирсо̄), ду (إرث [әирсун] насле́дство, насле́дие. араб.); ирс хуьйла хьан! [әирс хуь:л хьан] будь сча́стлив(а)! ирс долуш счастли́вый; ирс долуш стаг ву иза [әирс долш стаг ву әиз] он счастли́вый челове́к