караваха
к караваха [карвах] 1) попа́сться (в ру́ки) 2) сда́ться, капитули́ровать (караво̄ьду [карвоь:д], караваха [карвахан], каравахана), ед.ч.; карабаха, мн.ч., однократ.д.; и це̄ран каравахана [әи це:р карвахна] он попа́лся им; и караваха воллу [әи карвах вуол:] он собира́ется сда́ться