карадала к карадала [кардал] дать, дава́ть что-ли́бо на́ руки, в зало́г (карало [карлуо], карадели [карделин], караделла); аса йовлакх караделла цунна [әас йовлкх кардел:а цун:] я дала́ ему́ в зало́г плато́к