карахь
карахь I. на (в) рука́х, сущ.; бе̄р а карахь чуеара на̄на [бе:рә карахь чуйеәар на:н] вошла́ мать с ребе́нком на рука́х; цуьнан карахь ке̄хат дара [цуьн карахь киэ:хт дар] у нее́ в рука́х бы́ло письмо́ II. во вла́сти, в ве́дении, в знач. наре́чия; Де̄лан карахь ду-кх дерриге̄ а [де:л карахь дукх дер:игиэ:ә] все во вла́сти Всевы́шнего