карча
карча [карч] 1) поворо́чаться 2) поваля́ться 3) покати́ться (керча [керч], керчи [керчин], керчина), однократ.д.; сӯна ба̄цалахь карча лаьа [су:н ба:цлахь карч лаьә] мне хо́чется поваля́ться в траве́; буьрка ба̄цала керчира мяч покати́лся в траву́