кийра
кийра [ки:р] утро́ба (кийран, кийрана, кийро̄), бу, только ед.ч.; сан кийра бо̄гу [сан ки:р бо:г] у меня́ внутри́ (в утро́бе) гори́т; кийрара [ки:рар] из утро́бы, изнутри́; цуьнан кийрара мохь бе̄лира [цуьн ки:рар муохь бе:лир] из нее́ вы́рвался крик; кийрахь в утро́бе, внутри́; аса исс баттахь кийрахь ле̄лийна хьо [әас әис бат:ахь ки:рахь лиэ:ли:на хьуо] я носи́ла тебя́ (в утро́бе) де́вять ме́сяцев