киртиг
киртиг [киртк] 1) зару́бка 2) затрудни́тельное положе́ние, перен. (киртиган, киртигана, киртиго̄), ю-ю, киртигаш [кирткш]; киртиг яккха [киртк йӑкх:] сде́лать зару́бку; хала киртиг тIехIоьттина цунна [хал киртк тIехIоьт:ин цун:] он попа́л в затрудни́тельное положе́ние