ко̄ча1
ко̄ча1 [ко:ч] I. на ше́ю, ко̄чахь [ко:чахь] на ше́е, ко̄чара [ко:чар] с ше́и; цуьнан ко̄чахь дашо̄ зIе̄ яра [цуьн ко:чахь дашуо:н зIе: йар] у нее́ на ше́е была́ золота́я цепо́чка II. перен., в знач. наре́чия; вайн ко̄чахь йисина яьлла и [вайн ко:чахь йисин йаьл:а әи] она́ оста́лась у нас на ше́е; ко̄ча ма лелхахьа [ко:ч ма лиэлхахь] не придира́йся; я̄лахьа сан ко̄чара [йа:лахь сан ко:чар] оста́вь меня́ в поко́е