куьпчи1 куьпчи1 1) кубачи́нец, чека́нщик по мета́ллу 2) гонча́р (куьпчичун // куьпчичуьнан, куьпчичунна, куьпчичо̄), ву(ю)-бу, куьпчий [куьпчи:]