кхе̄та1
кхе̄та1 [кхыэ:т] уда́риться (в сочет. с сущ. глаго́л приобрета́ет ра́зные знач.) (кхе̄та [кхыэ:т], кхийти [кхы:тин], кхетта [кхыэт:а]); малх кхетта [мӑлх кхыэт:а] све́тит со́лнце; доттагIчух кхетта встре́тился с дру́гом; пе̄нах тIулг кхетта [пиэ:нах тIулг кхыэт:а] ка́мень уда́рился о сте́ну; цунна цамгар кхетта он заболе́л; кӯчана неца кхетта в пла́тье завела́сь моль; цунна наб кхетта он засну́л