къахьдала
к къахьдала [къӑхьдал] 1) прого́ркнуть; стать, станови́ться го́рьким 2) стать, станови́ться проти́вным, ненави́стным, перен. (къахьло [къӑхьлуо], къахьдели [къӑхьделин], къахьделла); тIо̄ къахьбелла [тIуо: къӑхьбел:а] смета́на прого́ркла; дуьне̄ къахьделла сӯна [дуьниэ: къӑхьдел:а су:н] мне свет не мил