къилбе̄
къилбе̄ [къылбиэ:] 1) юг; на юг 2) ки́бла, сторона́, куда́ мусульма́не обраща́ются во вре́мя моли́твы (в сто́рону Ме́кки и свяще́нной Каабы́) (къилбе̄нан, къилбенна, къилбе̄но̄), ю, религ.; къилбе̄ра [къылбиэ:р] с ю́га; къилбе̄хула [къылбиэ:хул] че́рез юг; къилбехь [къылбиэхь] на ю́ге; къилбе̄хьа̄ [къылбиэ:хьа:] в сто́рону ю́га; къилбе̄хьа̄ра [къылбиэ:хьа:р] со стороны́ ю́га