лаккхара, лаккхараниг
лаккхара [лакх:ар], лаккхараниг [лакх:арниг] I. са́мый вы́сший, высоча́йший, прил.; лаккхара мах ха̄дийна [лакх:ар мӑх ха:ди:на] да́ли са́мую вы́сшую оце́нку; лаккхара хьаькамаш баьхкира [лакх:ар хьаькмаш баьхкир] пришли́ са́мые высо́кие руководи́тели II. лаккхара [лакх:ар] с са́мого ве́рха, наре́чие; лаккхара охьаво̄жа хала ду [лакх:ар әуохьвуо:ж хал ду] тяжело́ па́дать с са́мого ве́рха