муьтIахь
муьтIахь I. пре́данный, согла́сный, прил. (مطيع [муты:Iун] послу́шный, поко́рный, араб.); муьтIахь хила [муьтIахь хыл] быть пре́данным, приве́рженным кому́, чему́-ли́бо; согласи́ться, соглаша́ться II. согла́сно, в согла́сии, наречие; уьш муьтIахь Iаш бу [әуьш муьтIахь Iаш бу] они́ живу́т в согла́сии