новкъарло̄
новкъарло̄ [новкъарлуо:] препя́тствие, поме́ха (новкъарло̄нан, новкъарлонна, новкъарло̄но̄), ю-ю, новкъарло̄наш [новкъарлуо:нш]; новкъарло̄ ян [новкъарлуо: йан] чини́ть препя́тствие, препя́тствовать; меша́ть; цо̄ новкъарло̄ йо сӯна [цуо: новкъарлуо: йуо су:н] он(а́) мне меша́ет