охьадо̄жа
к охьадо̄жа [әуохьдуо:ж] упа́сть, вы́пасть (охьадӯжу [әуохьду:ж], охьадуьйжи [әуохьдуь:жин], охьадоьжна), однократ.д.; йоI охьаюьйжи [йуоI әуохьйуь:жин] де́вочка упа́ла; кIант охьавуьйжи [кIант әуохьвуь:жин] ма́льчик упа́л; кӯз охьабоьжна [ку:з әуохьбоьжна] кове́р упа́л; кIорни бе̄нара охьадоьжна [кIуорни биэ:нар әуохьдоьжна] птене́ц вы́пал из гнезда́