охьатаIа
охьатаIа [әуохьтаI] 1) наклони́ться, склони́ться вниз 2) прогну́ться 3) уни́зиться, перен. (охьатаьIа [әуохьтаьI], охьатаьIи [әуохьтаьIын], охьатаьIина [әуохьтаьIын] // охьатаьIна), однократ.д.; кIант меллаша охьатаьIира [кIант мел:аш әуохьтаьIыр] па́рень ме́дленно наклони́лся