схьахье̄кха
схьахье̄кха [схьахьыэ:кх] тере́ть (в сто́рону говоря́щего) (в сочета́нии с сущ. глаго́л приобрета́ет ра́зные знач.) (схьахьо̄ькху [схьахьоь:кх], схьахьийкхи [схьахьы:кхын], схьахьийкхина [схьахьы:кхын] // схьахьекхна [схьахьыэкхна]), многократ.д.; нуй схьахье̄кха подмета́ть, мести́ ве́ником (в сто́рону говоря́щего)