тилкхазваьхна, тилкхазваьхнарг к тилкхазваьхна [тилкхазваьхн], тилкхазваьхнарг 1) тот, кого́ запу́тывали, запу́тывавший (в реча́х, мы́слях, дела́х) 2) сбива́емый, сбива́вший с пра́вильного пути́, ед.ч.; тилкхазбаьхна, тилкхазбаьхнарш, мн.ч., многократ.д., прич.