толкха, толкханиг толкха [толкх], толкханиг [толкхниг] 1) заика́ющийся 2) карта́вящий, прил.; толкха луьйш волу стаг [толкх луь:ш вол стаг] 1) заика́ющийся челове́к 2) карта́вящий челове́к; толкха луьйш ву иза [толкх луь:ш ву әиз] он карта́вит