тIе̄ра1, тIе̄раниг
тIе̄ра1 [тIиэ:р], тIе̄раниг [тIиэ:рниг] I. 1) ве́рхний 2) располо́женный, скло́нный к кому́, чему́-ли́бо, перен., прил.; тIе̄ра этаж тIаьххьара ю [тIиэ:р әэтаж тIаьхь:ар йу] ве́рхний эта́ж - после́дний; иза тIе̄ра вац балхана [әиз тIиэ:р вӑц балхан] он не скло́нен к рабо́те II. тIе̄ра [тIиэ:р] све́рху, наре́чие; тIе̄ра цхьа хIума охьаюьй-жира [тIиэ:р цхьа хIум әуохьйуь:жир] све́рху что́-то упа́ло III. тIе̄ра [тIиэ:р] с, со, послело́г; лам тIе̄ра [лӑм тIиэ:р] с горы; гIанта тIе̄ра [гIант тIиэ:р] со сту́ла