хьаа
хьаа [хьаә] 1) отстоя́ться, отста́иваться (о жи́дкости) 2) опа́сть, опада́ть, спада́ть (об оте́ках, о́пухоли) (хьаьа [хьаьә], хьаьи [хьаьәин], хьаьина [хьаьәин] // хьаьъна [хьаьәна]); дестар хьаьина о́пухоль спа́ла; хи хьаьъна вода́ отстоя́лась