хьалакарчо̄
к хьалакарчо̄ [хьалкарчуо:н] 1) покати́ть что-ли́бо вверх 2) закати́ть вверх, приподня́ть (воротни́к, рука́в и т.п.), однократ.д.; чIург хьалакарчо̄ е̄за [чIург хьалкарчуо:н йиэ:з] ну́жно покати́ть колесо́ вверх; цо̄ пхьош хьалакарчийра [цуо: пхьуош хьалкарчи:р] он закати́л рука́в вверх