хьалахьажо̄
к хьалахьажо̄ [хьалхьажуо:н] 1) подня́ть, закати́ть (глаза́) вверх 2) посла́ть, отпра́вить; напра́вить вверх 3) наце́лить (ору́жие) вверх, ед.ч.; хьалахьовсо̄ [хьалхьовсуо:н], мн.ч., однократ.д.; йоIа ши бIаьрг хьалахьажийра [йуоI щи бIаьрг хьалхьажи:р] де́вушка подняла́ глаза́ вверх; цо̄ кIант хьалахьажийра [цуо: кIант хьалхьажи:р] он отпра́вил па́рня вверх