хьалха-тIаьхьа хьалха-тIаьхьа [хьӑлх тIаьхь] после́довательно, оди́н за други́м (ра́ньше-по́зже), наре́чие; хьалха-тIаьхьа да̄й, кIанттий чувелира [хьӑлх тIаьхь да:й кIант:и: чувелир] оди́н за други́м вошли́ оте́ц и сын