хIума
хIума [хIум] вещь, предме́т (хIуманан, хIуманна, хIумано̄), ю-ю, хIумнаш [хIумн(а)ш]; хIара хIума сан ю эта вещь моя́; дан хIума дац [дан хIум дӑц] де́лать не́чего; а̄ла хIума дац [әа:л хIум дӑц] сказа́ть не́чего; хIума яла [хIум йал] дать взя́тку; хIума яа [хIум йаә] есть, пое́сть; ку́шать, поку́шать