цу2
цу2 ко́свенный паде́ж указа́тельного местоим. и [әи], иза [әиз] э́то, э́тот; то, тот; цу кIанта дира и [цу кIант дир әи] э́то сде́лал тот ма́льчик; цу тIехь [цу тIиэхь] на э́том; цу хенахь в э́то вре́мя; цу хьокъехь [цу хьокъыэхь] по э́тому по́воду