чудо̄жа
к чудо̄жа [чудуо:ж] 1) упа́сть (све́рху вниз) 2) пойти́ на у́быль (о воде́) 3) впасть (о глаза́х, ще́ках), однократ.д.; кIант дитта тIе̄ра чувуьйжира [кIант дит: тIиэ:р чувуь:жир] ма́льчик упа́л с де́рева; хи чудоьжна [хы чудоьжна] вода́ спа́ла