чуьра1, чуьраниг
чуьра1 [чуьр], чуьраниг [чуьрниг] I. вну́тренний, дома́шний, прил.; чуьра бе̄пиг дика хуьлу [чуьр бе:пк дик хуьл] хоро́шим быва́ет дома́шний хлеб II. чуьра изнутри́, наре́чие; чуьра гIовгIанаш хезара [чуьр гIовгIн(а)ш хезар] изнутри́ слы́шался шум III. чуьра [чуьр] из, послело́г; хи чуьра из воды́