юкъава̄н
к юкъава̄н [йукъва:н] войти́, вступи́ть, прони́кнуть (в круг люде́й, объедине́нных каки́м-ли́бо де́лом) (юкъаво̄гIу [йукъво:гI], юкъавеа [йукъвеәан], юкъавеана [йукъвеәан] // юкъавеъна [йукъвеәна]), субъе́кт в ед.ч.; юкъабахка [йукъбӑхк], субъе́кт во мн.ч., однократ.д.; тхӯна тхайн гIуллакхана и юкъаво̄гIийла лиира [тху:н тхайн гIул:кхан әи йукъво:гIы:л лиәир] мы захоте́ли, что́бы он воше́л в на́ше де́ло; со̄ мила ву царна ца хоуьйтуш, юкъавеара со [суо: мил ву цӑрн ца хуоәуь:тш йукъвеәар суо] не сообща́я им кто я, я прони́к к ним