юкъахаьрцина, юкъахаьрц(и)нарг юкъахаьрцина [йукъхаьрцин], юкъахаьрц(и)нарг 1) опроки́нувшийся в середи́ну 2) обвали́вшийся, обру́шившийся, ру́хнувший в середи́ну чего́-ли́бо, ед.ч.; юкъахаьрц(и)нарш, мн.ч., однократ.д., прич.